Dag 55: vrijdag 20 april 2012: Ichi go ichi e

De ochtenddienst om 6 uur wordt geleid door de priesterzoon, die met zijn mooie Robby the Robot-stem de ene na de andere soetra reciteert en daarna nog een preek houdt. Sotozo en Tim nemen na de dienst afscheid van ons. ‘Tot in Nederland of Frankrijk’, zegt Sotozo. Hij geeft ons een osame fuda en 2 belletjes/amuletjes met gezichtjes van de 2 hemelse koningen die bijna altijd de tempelpoort links en rechts flankeren: de Kongō rikishi of Niou-zō, door ons al tijdens onze eerste pelgrimstocht ‘boze mannen’ gedoopt, omdat ze altijd zo afschrikwekkend kijken. Ze staan er om het kwaad buiten te sluiten. De rechter altijd met open mond, de linker met gesloten mond, A-gyō en Un-gyō verbeeldend, de eerste en de laatste klank van het Japanse alfabet. De alpha en de omega…

Langs de muren van de eetzaal staan wat tafels met koopwaar zoals amuletjes. Ik vraag Yoshi wat de bedoeling is van wat dunne houten plankjes met Japanse karakters. Het blijken ansichtkaarten te zijn, met teksten als ‘Arigato’ – dankjewel. Mels kiest er eentje uit om naar Finn te sturen en vraagt Yoshi naar de betekenis van de karakters. ‘Kizuna’, zegt hij. ‘Dat betekent menselijke verbondenheid…’ Een vreemd toeval. Dat is precies wat Mels wilde sturen.

We hoeven vandaag maar 8 kilometer te lopen naar onze volgende overnachtingsplaats, een (relatief) luxe hotel waar we ook meteen 1 dag vakantie zullen houden. Daarom zijn we in eerste instantie van plan pas om 12 uur te vertrekken, maar we voelen ons een beetje schuldig zo lang de kamer bezet te houden, omdat rondom ons heen al het personeel zo hard aan het werk is. Daarom vertrekken we uiteindelijk toch niet al te laat, tegen half 10. Ik probeer nog een foto te nemen van het uitzicht, maar er is alleen maar een grijs niets te zien rondom de berg. We worden uitgezwaaid door de vrouw en schoondochter van de priester en de jonge vrouwelijke monnik: ‘Happy you were here.’ Mels toont hen op de valreep nog even de vele mogelijkheden van de i-phone. De jonge monnik noteert de namen van de programmaatjes die Mels gebruikt om Japans te leren. Zij is bezig met Hindi en kan wel zo’n gratis app gebruiken op de computer. De rituelen bij de tempel voeren we uit in de zacht vallende regen. Bij het stempelkantoor praten we nog even met de priesterzoon die mijn boekje stempelt. Hij prijst onze langzame methode om de pelgrimstocht af te leggen. ‘Mijn vader zegt altijd tegen henro’s: ‘Laat je horloge en visitekaartjes thuis. Neem de tijd.’’

Langzaam dalen weer het bergpaadje af in het mooie valleitje. Het beekje stroomt weer. Op en langs het pad zijn er af en toe weer reuzenregenwormen, met wonderlijke iriserende kleurschakeringen als de kruipspieren worden samengetrokken. Al snel houdt het helemaal op met regenen. Op het vervolgpaadje naar een volgend dal is er eenmaal een krabbetje met felrose en -rode schaaldelen. Het fraaie paadje wordt omgeven door paarse azalea’s, maar het afdalen valt door alle nattigheid niet altijd mee en vooral de hoge treden zijn moeizaam te nemen.

Eenmaal weer op de laagvlakte, voeren allerlei weggetjes ons langs akkerland met af en toe een gehuchtje. Af en toe kruisen we een grotere weg. Om half 12 vinden we een lunchrestaurant. Ik ga meteen even wat typen, terwijl Mels in slaap valt, en pas om half 2 lopen we door. Een van de medewerksters van het restaurant rent ons achterna: de andere kant uit is een kortere weg. Bij het stoplicht linksaf. Maar het stoplicht is erg ver weg en de grote weg ernaartoe wel erg druk en daarom slaan we uiteindelijk wat eerder af om via wat kleinere weggetjes weer de pelgrimsroute op te pikken. Een auto stopt: dezelfde medewerkster. We hadden het blijkbaar niet goed begrepen? Jawel…

Vlakbij tempel 59 is een zaakje waar handdoeken machinaal worden geborduurd. De overenthousiaste eigenaar tracteerde ons 2 jaar geleden op ijs en geborduurde handdoekjes met zelfgekozen teksten; vorig jaar was het bedrijfje gesloten. Terwijl we tempel 59 naderen, vraag ik aan Mels wat voor tekst hij er nu op zou laten zetten, als we hetzelfde aanbod zouden krijgen, misschien ‘Ichi go ichi e’ soms, ‘Een speciaal moment’? ‘Inderdaad, dat is precies wat ik zou willen!’, roept hij uit. Bij tempel 59 zijn 2 grote groepen bushenro’s opgesteld in rotten van 5 om onder leiding van hun priester de soetra’s te reciteren. Een man speelt op een bamboefluit een mooi Japans lied ter begeleiding. Een bijzondere sfeer. Af en toe komen mensen op ons af om even te praten; een man geeft ons allebei een hangertje voor aan de tas of jas. Veel mensen lopen langs een grote, granieten vaas waar je met je handen overheen kunt wrijven om van allerlei ziektes te genezen. Ernaast staat een groot granieten standbeeld van Kukai. In zijn uitgestoken hand past precies een mensenhand en als je hem een hand geeft, ontvang je ook genezing. Uiteraard doen wij mee.

Het bedrijfje in geborduurde handdoeken blijkt open te zijn en we lopen er even binnen om te kijken of de foto’s die er 2 jaar geleden van ons en onze handdoekjes gemaakt zijn, aan de muur hangen. Er is een jonge vrouw aan het werk; ze roept meteen haar man erbij. Uit een grote stapel foto’s vist hij de onze. We krijgen ze mee in een envelop en natuurlijk ook elk ijs en… een grote geborduurde handdoek. Welke tekst we erop willen? De man wijst dat ik maar achter de computer moet gaan zitten om de tekst in te typen. ‘Ichi go ichi e?’, vraagt Mels. Ik vraag me af waar hij het vertrouwen vandaan haalt dat ik dit zomaar in Japanse karakters uit kan typen… maar dan kijk ik naar het beeldscherm: het staat er al, zonder dat ik een vinger heb uitgestoken… Onverklaarbaar…

In een klein straatje springt een vrouw van haar fiets om een praatje te maken. Het gesprek komt op de ramp van vorig jaar. Ze vertelt hoe ze had moeten huilen om de beelden van achtergebleven huisdieren. Ja, die televisiebeelden staan ook op mijn netvlies gekerfd. Zoveel verschrikkingen… Sommige dingen zijn té erg… Ook op deze relatief makkelijke dag blijken de geplande kilometers tamelijk rekbaar te zijn. Uiteindelijk moeten we anderhalf maal zoveel kilometers lopen als gepland. En tot slot nog een klein huchtje over, een haast Europees aandoende heuvelrug met fraai gemengd bos. Aan de achterkant ervan is een heel cluster van grote hotels. Bij binnenkomst rennen 3 medewerkers op ons af om te knipmessen en op de gong te slaan, tweemaal, voor elke binnenkomende gast een dreun. Er gaan zelfs 2 knipmessen mee de lift in, maar onze rugzakken laten we niet dragen… De eigenaar buigt diep naar ons als de liftdeuren sluiten; we kunnen niet terugbuigen, de lift is te klein… Het is dan wel een sjiek hotel en het duurste tijdens onze reis op Shikoku, maar helaas kunnen we er niet onze kleren (laten) wassen en wifi is er alleen in hal… Na een heerlijk bad is mijn gezicht weer bedekt met grote donkerrode vlekken en bobbeltjes. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat dit van de zon is – die was er niet veel vandaag – en neem me voor mijn gezicht niet meer te wassen met de hotel- of ryokan-soap.

De naam van het restaurant bij het hotel had me even op het verkeerde been gezet. Ik dacht bij Detroit meteen aan een jazzpianist, steak en misschien wat retromeubels en -posters. Maar de zoldering lijkt meer op die van het namaak-Venetië in Las Vegas: wolkjes in een blauwe hemel; de inrichting van de grote eetzaal is wat nietszeggend en kitscherig, met schilderijen van de Notre Dame (niet helemaal gelijkend…), andere Franse scènes uit de negentiende eeuw en 2 ernstig nadenkende engeltjes die je in het Westen ook veel ziet op ansichtkaarten en posters. Het eten is helemaal Japans en overheerlijk, met leuke verzinsels als een jacobsschelp op geflambeerd zand en kiezelstenen.

Geplande afstand: 8,6 km, geen stijgingen
Werkelijke afstand: 12,7 km, hoogste punt (beginpunt) 261 m, totale stijging 241 m, totale daling 432 m
Cumulatief afgelegde afstand: 1025,9 (excl. 22,4 km met auto)
Vertrek-/aankomsttijd: 9.30– ca. 16.20 uur
Looptijd: 2,30 uur
Gemiddelde snelheid: 5,1 km/u
Bezochte tempels: tempel 58, 59
Blaren: 1 (zelfde)
Overnachting: hotel Ajour (ruime westerse kamer, 2x1p-bed, bureau met stoel, tv, koelkast, zitje met bank/tafel/fauteuil, badkamer met bad/douche/wc, uitstekend avondeten, uitstekend ontbijt westers/Japans)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *