Dag 26: donderdag 22 maart 2012: Bitte, bitte, kein alkohol!

In de diepte zie ik ’s ochtends tegen 8 uur al behoorlijk wat mensen flaneren over het geplaveide pad langs het strand. De zon schijnt fel naar binnen in de kamer. Ik vraag me af wat warmer (en vochtiger) is: een broeikas of een broedkast? Het wordt een mooie, warme dag. Voor het raam cirkelen vlakbij 2 roofvogels; in de verte varen enkele vissersboten. De zee is spiegelglad. Na een weer uitstekend ontbijt en nog even internetten, vertrekken we om kwart over 9 voor een relatief makkelijk traject, hetzelfde als vorig jaar. Eerst dalen we weer af, via een smalle weg die rond het bergje cirkelt waarop ons hotel zich bevindt. Vlak voor de grote, hoge brug waarover we gisteren zijn aangekomen, nemen we een klein pad, nog verder naar beneden, en zigzaggen dan langs de ene na de andere inham op het schiereiland, door een vissersdorpje en langs heel veel havenindustrie. Mannen zitten te hengelen op de kademuren. We kopen een ijsje bij het enige supermarktje waar we deze ochtend langskomen en kort daarna komen we via een kleine, lage brug op de andere oever van de baai, waar zich meteen tempel 33 bevindt. Na het uitvoeren van de rituelen, zitten we even in het zonnetje op een bankje uit te rusten. Morgen is weer regen voorspeld; nu nog even genieten. Daarna lopen we verder, voornamelijk door agrarisch gebied, met af en toe een gehucht. Net als ik tegen Mels zeg dat we dit jaar niet zoveel buntans hebben gekregen als voorgaande jaren, komt er achter ons een vrouw aanlopen met 2 enorme buntans… We krijgen er een plastic tasje bij.

Tegen het eind van de ochtend gaan we steeds harder lopen. We hebben honger en zijn moe en we verwachten naast tempel 34 een aardig restaurantje waar we al tweemaal eerder hebben geluncht, de enige eetgelegenheid die we tot ver in de namiddag tegen zullen komen. Maar het restaurantje blijkt gesloten en het ziet ernaar uit dat dat definitief is… Bij de ingang van de tempel is een winkeltje met henrobenodigdheden en daar kunnen we gelukkig ook 2 cadetjes met zoetebonenvulling kopen, evenals wat koekjes en chocolade. We krijgen er een sinaasappel bij. Aan de overzijde van de 2-baans weg langs de tempel is een ruimte met wat automaten met frisdrank en etenswaren en ook wat tafels en stoelen. De ruimte erachter blijkt een keramiekatelier te zijn, maar dat ziet er wat ongebruikt uit; buiten staat een oven. We lunchen er met de gekochte versnaperingen en de eerder gekregen tomaten, buntans en sinaasappel. Mels valt weer in slaap. Aan het tafeltje naast ons zitten enkele werkmannen te lunchen, alle 3 druk bezig met spelletjes op hun mobieltjes. Ze negeren ons nadrukkelijk; ook ons ‘sayōnara’ als we weggaan, wordt niet beantwoord. Na het uitvoeren van de rituelen bij tempel 34, blijken de 3 medewerkers in het stempelkantoor ook nauwelijks tijd te kunnen vrijmaken voor ons. Rond lunchtijd loopt een populaire soap over een vrouw op leeftijd die een mode-imperium heeft opgebouwd. Alle aandacht is gericht op de tv aan de muur; stempelen en kalligrafie worden afgeraffeld en daarna worden we er weer meteen ‘uitgesayōnaraad’.

Langzamerhand lopen we Tosa City binnen, een kleine stad die wat van de kust af ligt. We hopen nog ergens koffie te kunnen drinken, vooral om nog even uit te kunnen rusten, maar alles blijkt gesloten. In een winkelcentrum vinden we een kleine McDonald’s. Cappuccino en McFlurry-ijs blijken er niet te zijn; uiteindelijk nemen we elk een piepklein softijsje, samen 6 euro. Wel wat veel geld voor zulke kleine ijsjes, vinden we. Maar even later blijkt dat we ook nog 2 grote bekers zwarte koffie hebben besteld. Het Japans blijft moeilijk…

Kort daarna komen we al bij het hotel waar we dit jaar voor de derde keer hebben gereserveerd. Mels noemt de eigenaresse ervan ‘de Generaal’ (maar wel stiekum achter haar rug…), maar tijdens ons tweede verblijf bleek ze ook een heel andere, heel aardige kant te hebben: we kregen een mooi antiek theepotje uit Bizen cadeau en werden de ochtend van ons vertrek getracteerd op koffie in een koffiehuis. We zien haar weer als we ’s avonds – nadat we in de buurt hebben gegeten – nog even in de ontbijtzaal zitten te internetten. Ze brengt meteen wat te eten: schaaltjes met overheerlijke zoete tomaten, ananas en zoete sinaasappel. Ook een Duitse pelgrim komt erbij zitten: Pekka Scheuermann, 35 jaar. We hebben hem even daarvoor op straat, bij de ingang van het hotel ontmoet. Hij doet de tocht voor de eerste keer, maar het bevalt hem niet: Teveel lopen in stedelijke omgeving, langs wegen en straten. De geur van de zompige sawa’s vindt hij ook verschrikkelijk. En de taal is een groot obstakel. Meer te spreken is hij over de Camino die hij al tweemaal heeft gelopen. Daarom doet hij de pelgrimstocht op Shikoku nu versneld per bus en trein, af en toe lopend, zodat hij later dit jaar weer de Camino kan lopen en later in Amerika het Appalachian-trail. Hij heeft wat eten gekocht in een supermarkt. De eigenaresse laat meteen ook een kommetje misosoep brengen, en een vis – maar die lust hij niet – en sake en later ook zelfgemaakte umeshuu – maar hij drinkt geen alcohol sinds een iets te wild feest in Tokyo… Hij is vooral bezig met internetten op zijn mobieltje. Terwijl de alcohol via een bochtje onze kant op stroomt, wordt Mels zijn Japans plotseling vloeiend. Hij vertaalt moeiteloos tussen Nederlands, Duits en Japans. De eigenaresse geeft de Duitser echter nog niet op: Of hij van Kagawa heeft gehoord? Dat is het toverwoord: Kagawa is de Japanse voetballer die het Duitse voetbal aan het redden is. Mels vertaalt enthousiast over en weer het gesprekje. De eigenaresse komt ook nog met een soort wrongel: het overblijfsel van gefermenteerde rijst bij de bereiding van sake. En we worden opnieuw uitgenodigd om morgen met haar koffie te gaan drinken. Daar kunnen we niet onderuit, hoe we ons ook voorgenomen hadden, haast te maken met ons dagprogramma, omdat we voor 5 uur de laatste tempel moeten zien te halen…

Om 9 uur worden we allemaal uit de ontbijtzaal gezet. Sommige dingen veranderen niet…

Geplande afstand: 17,8 km, geen stijgingen
Werkelijke afstand: 18,9 km, totale stijging 444 m, totale daling 496 m
Cumulatief afgelegde afstand: 447,9 km (excl. 12,4 km met auto)
Vertrek-/aankomsttijd: 9.17– ca. 16.20 uur
Looptijd: 4,05 uur
Gemiddelde snelheid: 4,6 km/u
Bezochte tempels: tempel 33 en 34
Blaren: 0!
Overnachting: hotel Business Inn Tosa in Tosa City (westerse kamer, 2x1p-bed, bureau met stoel, zitje met 2 fauteuils, koelkast, tv, badkamer met bad / douche / wc, hal met wastafel, wifi in de ontbijtzaal, geen avondeten, redelijk ontbijt)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *