Dag 9: maandag 5 maart 2012: Dansen op de blaren!

Als we ’s ochtends willen vertrekken, krijgen we van de bejaarde gastvrouw een brocaten osame fuda: zij heeft de tocht meer dan 100x afgelegd met bus of auto. Wij geven bedeesd een witte osame fuda terug: wit betekent dat we de tocht minder dan 10x hebben gedaan…

In de lichte regen voeren we de rituelen uit bij tempel 13, vlakbij de ryokan, en we lopen nog even naar de mooie shinto-tempel aan de overzijde van de weg. Betoverend mooi, we worden er stil van. Dan beginnen we om 10 over 8 aan ons verdere dagprogramma, een makkie vandaag: slechts 15 kilometer te lopen en 5 tempels te bezoeken. We volgen dezelfde route als een jaar geleden, meest door stedelijk gebied, eindigend in Tokushima, om te overnachten in hetzelfde hotel als een week eerder, tegenover het station. Er zijn meer henro’s onderweg vandaag, zowel loophenro’s (opvallend veel vrouwen, individueel of in een groepje!) en enkele fietshenro’s, en ook busgroepen. De tempels liggen op slechts enkele kilometers afstand, waardoor we regelmatig dezelfde busgroep tegenkomen. Bij tempel 15 informeert de priester die de groep aanvoert, waar we vandaan komen en of we lopen. Voor de derde keer zelfs, vertellen wij. Hij is onder de indruk en schudt ons de hand. Prompt volgt de hele busgroep zijn voorbeeld. Zo staan we plotseling tientallen handen te schudden bij de tempelpoort.

Na tempel 16 gaan we voor koffie en gebak naar dezelfde bakker als een jaar geleden. We krijgen een hartelijk onthaal. De andere gasten aan de toog bieden ons een kop koffie aan als osettai en de gastheer doet er nog een kop bij. En een schaaltje heerlijk zoete tomaten. We maken foto’s. En we krijgen nog 2 lekkere koeken. En een broodje, net uit de oven. Een van de andere gasten vindt het leuk Mels wat Japanse les te geven. We leren enkele nieuwe woorden. En ook begrijpen we nu waarom we enkele dagen geleden geen tweede kop koffie kregen, toen we enthousiast knikten op de vraag of we nog zin hadden: verkeerde klemtoon…

Even na tempel 17 stopt er een auto naast ons. Een man opent het raampje en drukt me een warm pakketje in de handen en 2 flesjes drinken. Het voelt een beetje als een warme reuzenhondendrol van wel een kilo. Mels mag hem dragen. Even later leggen we toch even aan bij een McDonalds, om even uit te rusten en wat kleren uit te doen, want de voorspelde regen wil niet echt vallen, maar de voorspelde 16 graden is er wel en we hebben het dan ook erg warm in onze regenkleding. Aan het tafeltje pakken we het warme pakketje uit: dezelfde warme koeken met zoete bonenvulling als gisteren. Die bewaren we voor morgen of overmorgen als er minder of geen restaurants onderweg te verwachten zijn. Nu nemen we een lekker frietje…

Voordat we verder trekken, kopen we in een boekhandel een Engels leerboek, een cadeautje voor de aardige dochter van de ryokaneigenaren waar we over een paar dagen zullen logeren. Al met al zuchten we onder het gewicht van onze rugzakken. Het is al teveel eten en drinken dat we meesjouwen. We zakken zowat door onze ruggen en ik ook nog eens bijna door mijn voeten. Bij een boom lozen we wat water en in slakkengang leggen we de laatste 5 kilometer af naar het hotel. De koffers staan al te wachten op de kamer. Ik duik meteen het bad in en ga uitgebreid velletjes trekken. Voor het eerst in dagen verwijder ik alle pleisters en tape van mijn voeten en van mijn blaren blijkt niet veel meer over. We besteden korte tijd aan het herschikken van de inhoud van koffer en rugzak. Het thermisch ondergoed gaat in de koffer, evenals de meeste stempelboeken. En eten dat we niet lekker vinden, gaat in de prullenbak.

En dan… gaan we uit! Eerst lekker eten in een restaurantje (waar we elk een schortje cadeau krijgen) en dan naar de Awa Odori Kaikan. De Awa Odori is een eeuwenoude dans die elk jaar in augustus wordt opgevoerd in Tokushima. Er zijn zo’n 950 groepen die deze dans uitvoeren en ze oefenen en treden het hele jaar op, onder meer in de grote danshal (kaikan) in Tokushima, slechts een kilometer verwijderd van ons hotel. Wij zijn al vroeg aanwezig voor de avondvoorstelling en gaan vooraan zitten. Onder begeleiding van traditionele muziek krijgen we verschillende fraaie voorstellingen te zien: mannen-, meisjes- en kindergroepen. De leidster geeft af en toe uitleg en praat het geheel aan elkaar. En het publiek mag ook meedoen. Ook ik wordt uitgenodigd en doe enthousiast mee, ook al valt dat niet mee met bergschoenen aan. Als dank krijg ik een hoofddoekje.

Geplande afstand: 15,6 km, geen stijgingen
Werkelijke afstand: 17,8 km, totale stijging 441 m, totale daling 446 m (betreft bruggen en viaducten…)
Cumulatief afgelegde afstand: 124,3 km
Vertrek-/aankomsttijd: 7.44– ca. 16.45 uur
Looptijd: 3,43 uur
Gemiddelde snelheid: 4,8 km/u
Bezochte tempels: tempel 13 t/m 17
Blaren: restantjes…
Overnachting: Sun Route Hotel, Tokushima (westerse kamer, 2p-bed, bureau, tv, badkamer met bad/douche/wc, wifi op de kamer, uitstekend ontbijt)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *